آيا جز حضرت او كسى سزاوار امر كردن به موجودات است و آيا موجودات جهان هستى حق دارند از امر كسى جز او پيروى كنند ؟ ! انبياى گرامى و ائمهء طاهرين و اولياى كامل الهى ، در خط سير نبوت و امامت و ولايت جز تبليغ امر و نهى حضرت او برنامه‌اى نداشتند ؛ آن بزرگواران ، مأمور رساندن امر حق به خلق بوده و تكليف داشتند زمينهء برپا شدن امر او را در تمام شؤون زندگى بشر اعم از عبادت ، سياست ، اقتصاد ، اخلاق ، اجتماع و خانواده فراهم آورند . در زمينهء اوامر حضرت حق نسبت به انسان ، آن هم در ميان احكام شرعيه هيچ امرى شدت و اهميت و عظمتش هم چون امر به نماز نيست . نماز ، امر خداست ؛ نماز ، خواستهء پروردگار عالم ، عادل و حكيم است ؛ نماز ، بر اساس مصلحت‌خواهى او نسبت به انسان امر شده است . پيروى از اين امر ضامن سعادت و باعث خير دنيا و آخرت و عامل رشد و كمال آدم است و بر هر مرد و زن و عالى و دانى اطاعت از اين امر واجب و لازم و سرپيچى از آن مايهء خوارى و ذلت در دنيا و آتش و عذاب در عالم آخرت است . نماز ، برنامه‌اى است الهى كه براى انسان سود مادى و معنوى دارد و براى حل بسيارى از مشكلات زندگى به منزلهء بهترين كليد است ؛ پيروى از اين امر پر اهميت ، پاك كنندهء صفحهء حيات از انواع رذايل و پليدىها و آلودگىهاست . امر الهى به نماز نمونه‌اى از آيات قرآن كه در آن امر به نماز شده ، لازم است از نظر شما بگذرد :